اگر به دنبال سفری متفاوت به یکی از خاص ترین مقاصد جنوب ایران هستید، تور چابهار فرصتی عالی برای کشف طبیعت بکر، سواحل اقیانوسی و جاذبه های منحصر به فرد این منطقه فراهم می کند. چابهار (Chabahar)، تنها بندر اقیانوسی ایران است که در جنوب شرقی استان سیستان و بلوچستان و در کنار دریای عمان قرار دارد و به دلیل موقعیت جغرافیایی ویژه خود، آب و هوایی چابهار معتدل و چهار فصل دارد. این ویژگی باعث شده چابهار در تمام طول سال، مقصدی مناسب برای سفر باشد و حتی در زمستان نیز هوایی دلپذیر و بهاری داشته باشد. طبیعت این منطقه بسیار متنوع و بکر است و از سواحل صخره ای و ماسه ای با موج های اقیانوسی گرفته تا پدیده های طبیعی شگفت انگیزی؛ مانند تالاب صورتی، کوه های مریخی و گل افشان ها را دربر می گیرد. در کنار جاذبه های طبیعی، وجود آثار تاریخی و فرهنگی نیز بر جذابیت چابهار افزوده و این شهر را به یکی از متفاوت ترین مقاصد گردشگری ایران تبدیل کرده است.
در ادامه این مقاله از آژانس گردشگری نامی گشت، به معروف ترین جاهای دیدنی چابهار پرداخته ایم.
ساحل صخره ای چابهار
ساحل صخره ای چابهار، از صخره های ستونی شکل گرفته که طی هزاران سال، تحت فرسایش موج ها، باد و عوامل زمین شناختی به وجود آمده اند. این صخره ها عمودی و شیب دار هستند و لایه های رسوبی یا آهکی آنها با برخورد مداوم امواج، اشکال متنوعی ایجاد کرده است. خزه های سبز روی صخره ها را پوشانده و مرجان های دریایی در بخش های کم عمق دیده می شود. موج ها هنگام برخورد با صخره ها به ارتفاع چند متری پرتاب می شوند و پدیده موج افشان را پدید می آورند؛ به ویژه در فصل بادهای موسمی. ماهی های کوچک و پرندگان دریایی در اطراف مشاهده می شود. ساحل فاقد شن نرم است و برای شنا مناسب نیست، اما پیاده روی، عکاسی و تماشای منظره ایده آل است. همچنین دسترسی آسان از شهر چابهار دارد و صبح زود یا غروب، بهترین زمان بازدید است.
ساحل بریس
ساحل بریس، یکی از زیباترین جاذبه های گردشگری چابهار است که با اسکله چوبی قدیمی و لنج های سنتی بلوچی، منظره ای آرام و دلنشین به نمایش می گذارد. این ساحل دو بخش صخره ای و ماسه ای دارد؛ بخش صخره ای با ارتفاعات مرتفع، امکان تماشای قایق های لنج ماهیگیران از بالا را فراهم می کند و موج فشان های طبیعی آن، صحنه ای بی نظیر خلق می کنند. از بالای صخره ها، طلوع و غروب آفتاب همراه پرواز پرندگان دریایی، منظره ای رویایی رقم می زند و ساحل ماسه ای اش، برای قدم زدن و تفریح خانوادگی ایده آل است. در مسیر دسترسی، تالاب لیپار و کوه های مریخی نیز قابل بازدیدند.
خلیج گواتر
خلیج گواتر، خلیجی استراتژیک در کرانه های دریای عمان به شمار می رود. این خلیج در فاصله تقریبی ۹۵ کیلومتری غرب بندر چابهار قرار گرفته و حدود ۳۰٫۶ درصد از مساحت آن متعلق به ایران و مابقی به پاکستان است. رودخانه باهوکلات از سمت ایران و نهر دشت از پاکستان به آن سرازیر می شود و موقعیت جغرافیایی، آن را به جنوبی ترین نقطه ایران تبدیل کرده است. جنگل های حرا در سواحلش تنوع زیستی غنی ایجاد کرده و کوه های مریخی اطراف، منظره ای منحصر به فرد از دشت های خشک و صخره ای به نمایش می گذارد. بندر گواتر به عنوان آخرین بندر ایران، امکان دسترسی مستقیم به آب های اقیانوس هند را فراهم می آورد؛ هرچند شنا به دلیل نزدیکی به مرز ممنوع و بازدید نیازمند مجوز مرزبانی است.
جنگل حرا
جنگل های حرا چابهار، در حاشیه خلیج گواتر واقع شده و یکی از زیباترین اکوسیستم های مانگرو ایران است. درختان حرا با ریشه های هوایی خاص خود، در آب شور رشد می کنند و ارتفاعشان به ۵ تا ۱۰ متر می رسد. وسعت این جنگل حدود ۳۵۰ هکتار تخمین زده می شود و زیستگاه غنی پرندگان مهاجر مانند فلامینگو، حواصیل و پلیکان به شمار می رود. صخره های مرجانی و صدف های دریایی میان ریشه ها دیده می شود و قایق سواری آرام در زمان جزر و مد، بهترین راه بازدید است.
ساحل درک
ساحل درک، یکی از زیباترین سواحل جنوب شرقی ایران در بخش زرآباد استان سیستان و بلوچستان واقع شده است. این ساحل در حدود ۱۲۰ کیلومتری کنارک و ۱۷۰ کیلومتری چابهار قرار دارد و نقطه ای نادر است که کویر، نخلستان و دریای عمان در آن به هم می رسند. شن های سفید نرم کویر به آرامی وارد آب های شفاف فیروزه ای می شود و نخل های بلند حاشیه ساحل، منظره ای سرسبز و آرام خلق می کنند. ساحل درک شامل چهار نوع ساحل؛ ماسه ای، صخره ای، مرجانی و شنی است و برای قدم زدن، عکاسی، موج سواری و ورزش های آبی مناسب است. شن های آن خاصیت درمانی برای دردهای عضلانی دارد و طلوع و غروب آفتاب در آن بسیار دیدنی است.
تالاب صورتی لیپار
تالاب لیپار را با رنگ صورتی جادویی اش در ۲۰ کیلومتری غرب چابهار بشناسید؛ جایی که جلبک های دریایی و پلانکتون ها در رسوبات شور، آب را به این رنگ سورئال تبدیل می کنند. فلامینگوهای صورتی از سیبری و اروپا، زمستان ها مهمان این زیستگاه غنی می شوند و با ماهی های کوچک، خرچنگ ها و پرندگان مهاجر، صحنه ای زنده خلق می کنند. این تالاب در حاشیه جاده ساحلی به خلیج گواتر قرار دارد و جزر و مد پایین، بهترین لحظه تماشای آن است. پاییز و زمستان با هوای خنک، زمان ایده آل بازدید محسوب می شود.
گل افشان های روستای تنگ
گل افشان های چابهار، در ۱۰۰ کیلومتری غرب شهر و نزدیک روستای تنگ در دشت کهیر، یکی از نادرترین پدیده های زمین شناختی ایران هستند. این مکان شامل سه تپه کوچک است که تپه مرکزی فعال، هر ۱۰ تا ۱۵ دقیقه گل سرد خاکستری رنگ را با صدای شبیه شلیک تفنگ فوران می دهد. ارتفاع تپه حدود ۱۰۰ متر و قطر دهانه فوران کننده ۱ متر است. گل ها مخلوطی از آب، خاک و گاز متان هستند و خواص معدنی برای درمان مشکلات پوستی دارند. فعالیت فوران در فصل های پاییز و بهار بیشتر مشاهده می شود. دسترسی با خودرو آفرود از جاده خاکی حدود ۲۰ کیلومتری لازم است.
درخت انجیر معابد
درخت انجیر معابد در روستای رمین چابهار، درختی کهنسال با قدمت بیش از ۵۰۰ سال است که به نام های مکرزن یا انجیر هندی نیز شناخته می شود. این درخت با ریشه های هوایی پیچ خورده که از شاخه ها آویزان و در خاک فرو می روند، تاج گسترده ای ایجاد کرده و میزبان را در بر می گیرد. میوه های کوچک نارنجی رنگ آن شیرین و قابل خوردن است. برگ های بزرگ و پوسته صاف خاکستری دارد. در مسیر ساحلی چابهار به گواتر قرار گرفته و سایه خنک آن محلی برای استراحت گردشگران است.
کوه های مریخی یا مینیاتوری
کوههای مریخی چابهار، معروف به مینیاتوری، در ۴۰-۵۰ کیلومتری شرق شهر به سمت خلیج گواتر واقع شده اند. این رشته کوه ها از ماسه سنگ و مارن با قدمت ۴-۵ میلیون سال تشکیل شده و فرسایش آنها، اشکال کله قندی و مینیاتوری ایجاد کرده است. رنگ طوسی-سفید با رگه های نارنجی دارند و فسیل های دریایی در آنها یافت می شود: زیرا زمانی زیر آب بوده اند. ارتفاع آنها از ۵ تا ۱۰۰ متر متغیر است و بدون پوشش گیاهی، مناسب پیاده روی، صخره نوردی و رصد ستارگان می باشد.
روستای شیرگواز
یکی دیگر از جاذبه های گردشگری چابهار، روستای شیرگواز است که با آب و هوای گرم کوهستانی خود، به «هندوستان کوچک» معروف است. نام آن از حضور شیر و گراز در گذشته می آید و امروزه حیواناتی چون کفتار، طاووس و تمساح در اطراف آن دیده می شود. ساکنان بلوچ با کشاورزی و باغداری زندگی می کنند و لباس های رنگارنگ سنتی، کوچه باغ های سرسبز و اسکله های کوچک، تصویری اصیل از فرهنگ محلی می سازد.
قلعه پرتغالی ها
قلعه پرتغالی ها یا قلعه تیس چابهار، در ۵ کیلومتری شمال غربی شهر، در روستای تیس بر تپه ای مشرف به دریا قرار دارد. این دژ با ابعاد ۵۴ در ۲۶ متر، قدمتی به دوران هخامنشیان دارد و بعدها توسط پرتغالی ها در قرن ۱۶ میلادی به عنوان پایگاه نظامی بازسازی شد تا بر خلیج عمان و مسیرهای تجاری نظارت کنند. دیوارهای ضخیم و چهار برج نیمه مدور، برای دفاع و دیده بانی استفاده می شدند. پرتغالی ها از آن برای مقابله با حملات محلی بهره بردند. امروزه بقایای سنگی آن با منظره دریا، جاذبه تاریخی است.
سواحل مکران
سواحل مکران در چابهار، یکی از برجسته ترین جاذبه های طبیعی جنوب شرقی ایران است که نواری ساحلی به طول تقریبی ۱۲۰۰ کیلومتر از دریای عمان را در بر می گیرد و از شهرستان جاسک در استان هرمزگان تا مرز پاکستان در سیستان و بلوچستان امتداد یافته است. در محدوده چابهار، این سواحل با شن های سفید، صخره های مرجانی، موج های بلند مناسب موج سواری، غروب های آفتابی خیره کننده و زیستگاه لاک پشت های دریایی متمایز می شوند. جاذبه های اصلی شامل ساحل درک (با پیوند کویر و دریا)، ساحل بریس (اسکله تاریخی و موج های عظیم)، تالاب لیپار (با رنگ صورتی فلامینگوها) و جاده ساحلی چابهار-گواتر است. این منطقه، با اکوسیستم منحصر به فرد و پتانسیل توسعه گردشگری، گزینه ای مناسب برای تورهای طبیعت گردی، عکاسی و اقامت های ساحلی محسوب می شود.
آبفشان چابهار
آبفشان چابهار، پدیده ای طبیعی و شگفت انگیز در ساحل صخره ای، در جنوب شرقی چابهار است. امواج قدرتمند دریای عمان با برخورد به صخره های زیرآبی، از شکاف های سنگی با فشار بالا فوران می کنند و فواره هایی تا ارتفاع ۱۵ تا ۲۰ متر ایجاد می نمایند. این منظره به ویژه در فصل تابستان با وزش بادهای مونسون شدیدتر و هیجان انگیزتر است و گردشگران را مجذوب خود می سازد. آبفشان چابهار، یکی از معدود پدیده های مشابه در جهان، شبیه فواره های طبیعی ایسلند یا سواحل غربی آمریکا عمل می کند و نمادی از قدرت طبیعت در منطقه مکران به شمار می رود. بهترین زمان تماشا، ساعات بعدازظهر با موج های بلندتر است، اما احتیاط لازم است؛ زیرا نزدیک صخره ها خطرناک می باشد. این جاذبه همراه با غروب آفتاب، تجربه ای فراموشدنشدنی برای طبیعت گردان فراهم می آورد.
قبرستان جن
قبرستان جن چابهار، واقع در روستای باستانی تیس (۵ کیلومتری چابهار)، یکی از رمزآلودترین جاذبه های تاریخی ایران است. این گورستان با قبرهای سنگی بزرگ (طول ۱.۵ تا ۲.۲۵ متر) که بر سطح صخره های سخت بدون ابزار مدرن حفر شده اند، قدمتی بیش از ۲۳۰۰ سال دارد و به دوران پیش از اسلام تعلق می گیرد. محلی ها باور دارند این قبرها متعلق به اجنه یا موجودات ماورایی است؛ زیرا شب ها صداهای عجیب، نورهای مرموز و حس حضور دیده می شود و ورود شبانه را نفرین شده می دانند. در واقع، گورستان شماره ۱ تیس نام رسمی آن است و بخشی از تمدن های باستانی بلوچستان محسوب می شود.
منطقه گاندو یا باهوکلات
منطقه حفاظت شده گاندو یا باهوکلات، واقع در ۱۰۰ کیلومتری شمال شرقی چابهار در شهرستان راسک سیستان و بلوچستان، یکی از مهم ترین زیستگاه های طبیعی ایران است. این منطقه با مساحت ۴۶۵ هزار هکتار، شامل رودخانه های باهوکلات و سرباز، جنگل های مانگرو، تالاب ها و کوهستان ها می شود و میزبان تنها جمعیت بومی تمساح پوزه کوتاه ایرانی (گاندو) با حدود ۱۰۰۰ قلاده است. گاندو، خزنده ای باستانی و نماد بلوچستان، تحت حفاظت کامل قرار دارد. منطقه بیش از ۴۴۰ گونه جانوری و گیاهی را در خود جای داده و فرصتی بی نظیر برای اکوتوریسم فراهم می کند. بازدیدکنندگان می توانند با مجوز محیط زیست و راهنما، قایقرانی در رودخانه و مشاهده گاندوها را تجربه کنند.
جمع بندی
چابهار با آب و هوای چهار فصل، طبیعت منحصر به فرد و جاذبه های طبیعی و تاریخی شاخص، یکی از خاص ترین مقاصد گردشگری ایران به شمار می رود. در این مقاله، تلاش کردیم معروف ترین و مهم ترین جاذبه های چابهار را معرفی کنیم تا با ظرفیت های گردشگری این منطقه بیشتر آشنا شوید. اگر می خواهید اطلاعات کامل تری درباره مسیر دسترسی، اقامت و زمان مناسب سفر داشته باشید، مطالعه راهنمای سفر به چابهار را از دست ندهید. اگر قصد سفر به چابهار و بازدید اصولی و برنامه ریزی شده از این جاذبه ها را دارید، نامی گشت با ارائه خدمات حرفه ای گردشگری و برگزاری تورهای متنوع، می تواند سفری خاطره انگیز و بدون دغدغه را برای شما فراهم کند.
